"Maar Daar gaan we het niet over hebben"

De voorstelling is gemaakt aan de hand van het prachtige boek van Jonathan Safran Foer. Dat boek is een buiteling van verhalen over een bijna vergeten geschiedenis.
Een paar stoelen, zijn stem, de verbeelding, een foto en een autootje.
Meer heeft deze verteller niet nodig om zijn publiek mee te nemen naar 1941, naar de vernietiging van een Joods dorp in Oekraïne. Mee te nemen naar 1791, toen de sprookjesachtige geschiedenis van dat dorp begon. Mee te nemen naar 1998, als drie mannen en een teckel in één auto op zoek gaan naar dat verleden. Een verleden dat ons iets kan vertellen, over naderend onheil en hoe je daar mee om kunt gaan.
Op een wrange manier nu nog actueler geworden.
De jury was enthousiast:
Met vlag en wimpel geslaagd! Je pakt iedereen in.
Prachtige sfeer, prachtige beelden.
Heldere samenhang tussen delen uit het boek en het eigen
verhaal.
Geweldig dat feest!
Goed contact met publiek, fijne interactie. Droogkomisch talent.
Het publiek:
Geweldig, helemaal meegenomen.
Ik zat echt te huilen man, wat heb je gedaan.
Heftig, aangrijpend.
Prachtige beelden.
Dat feest, die sex en dan die schakel naar rust: heerlijk.
“Maar Daar gaan we het niet over hebben”