Van Baerle Trio – Brahms, Keuris & Schumann

Van Baerle Trio

De wortels van het Van Baerle trio liggen op de Van Baerlestraat: de drie musici ontmoetten elkaar daar op het Conservatorium van Amsterdam, in het pand dat nu het Conservatoriumhotel is. In het Concertgebouw, een paar deuren verder, zijn ze als trio kind aan huis. Inmiddels ligt ook de rest van de wereld aan hun voeten. ‘Het beste van het beste, dat biedt kort samengevat deze intens muzikale ‘aftrap’ van wat over enige tijd de integrale cyclus van Beethovens pianotrio’s door het Van Baerle Trio zal zijn. Als het op dit hoge niveau zo doorgaat is er sprake van een project dat alleen met het begrip ’topproductie’ naar behoren kan worden gedefinieerd.’, aldus Opus klassiek.

Schumann en Brahms

In de Etudes in canonische vorm combineerde Robert Schumann strenge contrapuntische discipline met een uitgesproken poëtische zeggingskracht. Schumann componeerde het voor de pedaalpiano, een soort kruising tussen orgel en piano, dat bij uitstek geschikt is voor het contrapunt van fuga’s en canons. In Schumanns romantische handen wordt die canonische techniek nergens academisch. De muziek wisselt steeds van karakter, van ingetogen lyriek tot nerveuze spanning. In de bewerking voor pianotrio van Theodor Kirchner blijft Schumanns expressieve intensiteit volledig intact, maar krijgt het ook een nieuw kamermuzikaal perspectief.

Het Eerste Pianotrio van Johannes Brahms is een groots en dramatisch werk waarin jeugdige hartstocht wordt gecombineerd met een grootse ambitie. Het trio kenmerkt zich door rijke thematiek, krachtige contrasten en een bijna symfonische behandeling van de drie instrumenten. Het laat Brahms’ typische spanningsveld horen tussen lyrische intimiteit en monumentale ernst.