Pieter Wispelwey & Paolo Giacometti – Greatest Hits

Schubert & Britten

We durven Pieter Wispelwey wel onze huiscellist te noemen, er gaat geen seizoen voorbij waarin we zijn intellectueel scherpe, stilistisch bewuste en uitgesproken persoonlijke spel willen missen. Dat geldt ook voor zijn duopartner Paolo Giacometti. Samen spelen ze Schuberts Arpeggione sonate en Brittens Tweede cellosuite.

Pieter Wispelwey & Paolo Giacometti

Pieter Wispelwey is sinds zijn doorbraak in de jaren ’90 een van de belangrijkste cellisten, niet alleen in Nederland, maar wereldwijd. Met een zeer persoonlijke benadering neemt hij net zo lief de muziek van Bach, waarmee hij een bijzondere band heeft, als het grote romantische repertoire onder handen. Bij Wispelwey is geen concert hetzelfde, de muziek klinkt elke keer weer vers en nieuw, alsof die ter plekke door de componist wordt ingefluisterd.

Paolo Giacometti is niet zozeer Wispelweys pianobegeleider, maar een gelijkwaardige muzikale grootmacht. De Italiaanse pianist die inmiddels al lang als Nederlander door het leven gaat, is volledig aan Wispelwey gewaagd.

Schubert & Britten

Schubert schreef in van zijn mooiste composities voor een muziekinstrument dat zich het best laat omschrijven als een kruising tussen cello en gitaar. Het instrument heeft de zes snaren en de fretten van een gitaar, maar wordt tussen de benen geklemd en gestreken. Beter gezegd: werd gestreken, want de arpeggione is zo goed als uitgestorven. De beroemde cellist Mstislav Rostropovitsj wilde juist deze muziek op zijn sterfbed horen. Het is de muziek die hij zo graag met componist en pianist Benjamin Britten speelde. Na Brittens dood wilde Rostropovitsj de Arpeggione sonate met niemand anders meer uitvoeren. Van Britten speelt Wispelwey de Tweede suite voor cello solo. Die schreef Britten voor dezelfde Rostropovitsj. De Suite is een eerbetoon aan Bach, in de taal van Britten. Het Declamato - een soort recitatief - de fuga: helemaal Bach, helemaal Britten. De afsluitende Ciaconna is een tocht langs emotionele extremen, soms heel dicht bij Bach - tot (pseudo)citaten aan toe - dan weer zeer grillig en modernistisch.